Beschrijving
De oudste kerk in het decanaat: een reis door kunst en geloof vanaf de 5e eeuw.
Kortom
La Prepositurale Kerk van San Vittore a Porlezza Het is de oudste kerk in het decanaat, met een oorsprong die teruggaat tot... 5e eeuw na Christus. Uitkijkend over de Meer van Ceresio, herbergt een artistiek erfgoed van grote waarde, met fresco's van Giulio Quaglio uit Laino, Johannes Baptist Pozzo en andere Lombardische barokke meesters. De neoklassieke gevel, ontworpen door Pietro Gilardoni da Puria, leidt naar een interieur rijk aan zijkapellen, marmeren altaren en intelvese ambachtelijke scagliola decoraties.
Geschiedenis en architectuur
De oorsprong van de kerk gaat terug tot 5e eeuw, Toen het al een plebejische kerk was met een priesterkoor, een doopkapel en een ommuurd heiligdom. In de 6e eeuw stond de kerk onder leiding van een aartspriester, benoemd door het volk en de geestelijkheid, met administratieve en bestuurlijke taken. Gedurende de 8e eeuw woonden de priester en de geestelijkheid in gemeenschap nabij de plebejische kerk, een traditie die ten minste tot de 13e eeuw werd gehandhaafd.
In 12e eeuw Het onderging een complete reconstructie waarbij alle sporen van het vroege christendom werden uitgewist. In 1428 Giacomo Maggi Hij gaf de opdracht voor een schilderij van "Madonna met Kind", dat nog steeds te zien is tussen de tweede en derde kapel aan de rechterkant.
Na de Borromeïsche bezoeken en de Raad van Trente, De pastoor Pocobelli (gekozen in 1634) bevorderde grote uitbreidingswerken. Tussen 1650 en 1670 werd de nieuwe kapel gebouwd met bijdragen van de families Bonanomi e Adriani. Het werk werd voltooid in 1678 met drie kapellen aan elke kant.
Kapellen en fresco's
La eerste kapel links (van het kruisbeeld) werd in de 18e eeuw beschilderd door Giulio Quaglio uit Laino met de "Verhalen van het lijden van Christus". Quaglio zelf versierde de Kapel van St Maurice, opgedragen aan de beschermheilige van een kerk die bedolven is onder een aardverschuiving op de berg Galbiga.
La tweede kapel links Hier staat een marmeren altaar gewijd aan Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans, gemaakt in opdracht van de familie Bolza uit Loveno. De derde kapel links (van Sint Charles) werd beschilderd door Johannes Baptist Pozzo met verhalen over de heilige, terwijl een schilderij het werk is van Pietro Pozzo Vignola.
Het tabernakel uit de 15e-16e eeuw is voorzien van de afbeelding van "Ecce Homo" met een scagliola-antependium van Intelvi-vakmanschap, mogelijk het werk van de Solari van Verna.
Het hoogaltaar en het koor
In 1736 maakte de beeldhouwer Giacomo Maria Muttone Hij maakte de stucbeelden van de heiligen Ambrosius en Karel.’hoogaltaar houten tempel met gedraaide zuilen werd in 1684 uitgevoerd door Giuseppe Gaffuri van Como.
In 1692 Giovanni Battista Pozzo da Loggio Hij beschilderde het koor met fresco's van de "Glorie van Sint Victor", de "Fustigatie van Sint Victor" en "Sint Victor gevangen". Zijn zonen Giovanni Battista junior en Carlo Antonino voltooiden het werk door het gewelf van het priesterkoor te versieren met de "Kroning van de Maagd Maria" en de profeten.
Het Oratorium van Sint Johannes de Doper
In 1682 de’Oratorium van Johannes de Doper hergebruik van de oude apsis van de plebejische kerk en behoud van waardevolle 14e-eeuwse fresco's.
De neoklassieke gevel
Aan het begin van de negentiende eeuw, Pietro Gilardoni da Puria Hij ontwierp de neoklassieke gevel met vier halfzuilen en natuursteen, en verbouwde tevens de klokkentoren. Tussen 1866 en 1876 John Valtorta Hij beschilderde het gewelf met "Glories" en zes "Profeten" in de zeilen. James Medici In 1876 versierde hij de bogen van de doopkapel in de stijl van het Tweede Keizerrijk.
Galerij
