De eerste witte bloemkronen zijn onlangs verschenen op het oppervlak van het Pianomeer. Het is een fenomeen dat zich elk voorjaar herhaalt, maar toch steeds weer verbazingwekkend is: op een paar vierkante meter stilstaand water bevindt zich een van de grootste waterbloei in de Lombardische Voor-Alpen.
Voor wie op zoek is naar een natuurlijke ervaring, weg van de drukte van de Grote Meren, is dit de ideale plek. Piano Lake Natuurreservaat Het is een van de meest discrete en gastvrije bestemmingen in onze regio. En mei is de perfecte tijd om het te ontdekken.
Een klein meer tussen twee grotere.
Het Pianomeer ligt in Val Menaggio, precies halverwege tussen Lario en Ceresio, in de gemeenten Carlazzo e Goede Lario, Op een steenworp afstand van Porlezza ligt een gletsjermeer van slechts 0,72 km², niet meer dan 13 meter diep, ingesloten in een Regionaal natuurreservaat van 176 hectare ook wel erkend als Speciaal beschermd gebied van het Natura 2000-netwerk, dat zijn oppervlakte uitbreidt tot meer dan 200 hectare.
Juist de geringe omvang maakt het zo waardevol: de waterbalans is in evenwicht, het water stroomt langzaam en mesotroof, en dit creëert de ideale omstandigheden voor de nufareto-lamineto — de dichte, drijvende waterplanten waarvan waterlelies de hoofdrolspelers zijn.
Wat bloeit er in de lente?
Aan de oppervlakte van het meer wisselen vier hoofdsoorten elkaar af:
- Witte waterlelie (Nymphaea alba) — de grote witte bloemkronen met het gele hart
- Gele waterlelie (Nuphar lutea) — de kleine, komvormige gele bloemen, die vaak verward worden met waterlelies
- Waterkastanje (Trapa natans) — kleinere rozetbladeren, meer discrete bloei in de vroege zomer
- Amfibische veelhoek (Polygonum amphibium) — lancetvormige bladeren en delicate roze bloemen die hoog boven het water uitsteken
De bloei begint meestal bij eind april / begin mei en duurt tot september, met het visuele hoogtepunt tussen Mei en juli. De bloemen openen zich alleen overdag en als de zon schijnt; op bewolkte dagen blijven ze gesloten. Voor wie van ver komt, is het raadzaam om voor vertrek het weerbericht te controleren.
Het pad en de beste plekken om ze te bekijken.
Van de Huis van het reservaat Het bezoekerscentrum (tel. 0344 74961) is het beginpunt van het vlakke en goed gemarkeerde hoofdpad langs het meer. De route is geen rondwandeling, maar wel compleet: vanaf beide oevers kunt u verschillende uitkijkpunten van de Nufareto-Lamineto bereiken via korte wandelingen die ook geschikt zijn voor gezinnen met kinderen.
De beste plekken om waterlelies van dichtbij te bekijken zijn:
- De loopbruggen over het water direct na het bezoekerscentrum, waar het pad direct uitzicht biedt op de nufareto-lamineto.
- De zuidelijke oever, onder de berg Galbiga., in het gedeelte tussen het strand van de plaats Rivetta en het gebied genaamd Mirandola, waar zich een frontaal uitzicht op het meer opent
- Het botanische wandelpad nabij het natuurobservatorium. (altijd langs de zuidelijke oever), die de bezoeker begeleidt - met specifieke bewegwijzering - om het concept van "vegetatiesuccessie" te begrijpen en in de praktijk te zien.«
- De roeiboot Te huur bij het bezoekerscentrum: het perspectief verandert compleet en je kunt de drijvende kolonies van dichtbij bekijken zonder ze te beschadigen.
Als u uw bezoek wilt plannen met tussenstops en tijden, raadpleeg dan het complete reisschema. Bezoek aan het Piano Lake Reserve..
Een aanbevelingHet plukken van waterlelies is verboden. Dit is wettelijk verboden in het hele reservaat, en ze zijn een beschermde soort. Het plezier zit hem in het bewonderen ervan, niet in het meenemen ervan naar huis.
Het beste licht: tips voor fotografen
Er is één ding dat je moet weten voordat je vertrekt: Waterlelies volgen niet de lengte van de dag, maar hebben hun eigen interne ritme.. In juni, net als in september, is het gedrag hetzelfde: de bloemen openen zich naar de 10-11 uur 's ochtends, bereik de Maximale openingstijden tussen 14.00 en 15.00 uur., en ze sluiten zich geleidelijk weer af laat in de middag (rond 16.00-17.00 uur). Bij het eerste licht en na zonsondergang zitten ze nog in de knop.
Het bruikbare venster voor het fotograferen ervan is daarom ongeveer van 10:30 tot 16:30. Binnen zijn de twee meest interessante momenten:
- Laat in de ochtend (11-12) — net geopende bloemen, nog fris en perfect wit; licht valt nog steeds onder een minimale hoek
- Midden van de middag (15.00-16.00 uur) —De bloemen staan op volle bloei, maar het licht begint warmer en zachter te worden, een omstandigheid die natuurfotografen vaak prefereren.
De enige echt moeilijke band is de Het is middag en de zon staat hoog aan de hemel. (12:30–14:30 uur in de zomer): Drijvende bladeren reflecteren sterk en witte bladeren verbranden gemakkelijk. Bij licht bewolkte lucht is het probleem minder merkbaar.
Wie close-ups wil maken, kan een telelens (100–200 mm) om individuele bloemen te isoleren zonder het pad te verlaten. Voor wie een boot huurt, is een groothoeklens ook een goede optie, met de waterlelies op de voorgrond en het Galbiga-bos op de achtergrond.
Voor wie van de dageraad houdtHet is de moeite waard om vroeg te komen voor het meer zelf: mist over het riet, stil water, weerspiegeling van de bergen – wetende dat de waterlelies tot halverwege de ochtend nog gesloten zullen zijn.
Niet alleen waterlelies: een verrassende biodiversiteit
Het Pianomeer is een van de kleine schatkamers van biodiversiteit in de provincie Como. Het is onderzocht meer dan 160 vogelsoorten (waarvan meer dan 60 broedende exemplaren), 17 vissoorten en minstens 26 zoogdieren. Het reservaat herbergt ook een stabiele populatie van de zeldzame soort. zoetwatergarnalen (Austropotambius pallipes italicus), een van de laatste in het gebied.
Ook amfibieën en reptielen zijn goed vertegenwoordigd met ongeveer twaalf verschillende soorten, waaronder de Europese moerasschildpad (Emys orbicularis), een bedreigde soort met een gefragmenteerd en heterogeen verspreidingsgebied dat leidt tot genetische isolatie en ernstige problemen voor het behoud van deze soort. Voor deze soort is het Pianomeer een van de noordelijkste stations in Italië.
Onder de vogels die nauw verbonden zijn met waterrijke omgevingen, de Ijsvogel (Alcedo op dit): vanwege zijn opvallende kleurstelling en kleine formaat vertegenwoordigt het symbolisch de kenmerken van het reservaat en daarom werd het gekozen als logo.
Tot de vogelsoorten die vaak in het nufareto-lamineto-gebied te vinden zijn, behoren ralletjes zoals de Koet (Fulica atra), de Waterhoen (Gallinula chloropus) en de Waterrail (Rallus aquaticus) zijn het meest zichtbaar: de laatste twee, dankzij hun extreem lange tenen die hun gewicht over een groot oppervlak verdelen, kunnen zelfs op de grote bladeren van waterlelies lopen.
De Grote kuifduiker (Podiceps cristatusDe waterlelie (ook wel bekend als de Amerikaanse egel) is een puur aquatische vogel die zich voedt met vis en die enkele minuten kan duiken en zwemmen zonder adem te halen. De vogel gebruikt de plantendelen van waterlelies (bladeren, stengels, bloemen) en algen om zijn nest te bouwen: een drijvend nest, verankerd aan de ondergedompelde stengels van waterlelies, op plaatsen waar de waterdiepte meer dan drie meter bedraagt.
Tussen eind februari en begin maart is de fuut de hoofdrolspeler van een huwelijksparade die zijn gelijke niet kent in de wereld van watervogels: de twee partners nemen verschillende houdingen aan en schudden hun koppen in spiegelbeeld, tegenover elkaar, waarbij ze hun oorpluimen oprichten in een werkelijk opwindend schouwspel. Het hoogtepunt wordt bereikt wanneer de twee individuen boven het wateroppervlak uitstijgen en naar elkaar toe rennen totdat ze elkaars borstbeen raken. De dans eindigt met de’huwelijksaanbodHet mannetje, dat onder water naar plantenmateriaal vist, komt weer aan de oppervlakte, nadert het vrouwtje en geeft haar de algen – dit is de belofte van trouw en voortplanting, waarmee ze hun nest zullen gaan bouwen.
De fauna van het natuurreservaat Lago di Piano. Foto: Fabrizio Manservisi
Voor wie niet tevreden is met de bloemenpracht, is het reservaat het hele jaar door een aantrekkelijke bestemming: in de herfst voor de trek van de vogels, in de winter wanneer het meer bevriest en zijn uiterlijk volledig verandert, en in de late winter om de paringsparade van de fuut te aanschouwen.
Hoe kom ik daar?
Met de auto: van de SS340 Regina Tussen Menaggio en Porlezza neemt u de afslag naar Piano Porlezza. Er is gratis gemeentelijke parkeergelegenheid naast de verkeerslichten of voor het Casa della Riserva. U kunt uw auto ook parkeren bij de nabijgelegen winkelcentra (Carrefour Market en Iperal Carlazzo) en bereik het meer te voet of met de fiets via het laatste stuk van de Fiets-/voetpad Porlezza-Menaggio, dat grenst aan het reservaat. Vanuit Lugano: ongeveer 30 minuten. Vanuit Como: ongeveer 1 uur.
Voor degenen die vanuit Zwitserland aankomen, Pagina over openbaar vervoer (buslijn C12) Het is de handigste openbare lijn.
Wat is er te zien in de omgeving?
Het Pianomeer is het ideale vertrekpunt voor een ontspannen dagje uit tussen Carlazzo, Bene Lario en Porlezza:
- Castel San Pietro — het kleine middeleeuwse dorpje binnen het reservaat
- Restaurants in Carlazzo voor de lunch
- Via del Ferro tussen Carlazzo en San Bartolomeo, een historische excursie voor wie de dag wil verlengen
- Kerk van San Vittore in Porlezza om af te sluiten met een stukje Ceresio
- Beschilderd dorp van Claino, op een paar minuten afstand, vanwege de gevels met fresco's.
Wanneer te gaan, in het kort.
| Periode | Wat kun je verwachten? |
|---|---|
| Eind februari – maart | Bruiloftsparade van de futen |
| Kunnen | Begin van de bloei, voornamelijk witte waterlelies, frisse vegetatie |
| Juni-juli | Bloeiperiode op zijn hoogtepunt, zelfs waterlelies, lange dagen. |
| augustus | Nog steeds volop in bloei, warmer weer |
| september | Bloeiende staart, zachter licht |
| Val | Migratiepassage |
| Winter | Bevroren meer, compleet andere gelaatstrekken. |
De raad: streven naar midden van de middag (15.00-16.00 uur) Op een zonnige dag, wanneer de bloemen volledig openstaan en het licht al zacht is. Neem een verrekijker mee: de waterlelies zijn een gegarandeerd spektakel; de rest van het reservaat is wat je mee naar huis neemt.
Dit artikel is tot stand gekomen met wetenschappelijk advies van Vincenzo Perin, parkwachter van het natuurreservaat Lago di Piano, die met name verantwoordelijk was voor de fauna. Foto's van de fauna: Fabrizio Manservisi.
